Langebaan
Een verborgen parel aan zee
De meest populaire oorsprong van de naam Langebaan is dat de Nederlandse zeelieden het vernoemden naar de lange strook ("Lange Baan") van kalm water die door de lagune is gevormd. De lagune is geen zoetwaterlagune, maar het is een zoutwaterlagune - wat het uiterst uniek maakt. Het West Coast National Park is opgericht ter bescherming van dit prachtige natuurlijke erfgoed en is een toevluchtsoord voor veel trekvogels.
De Westkust is een ruwe en harde kust van een koude en genadeloze zee. Het landschap verandert met de seizoenen en het is deze eigenschap die dichters, kunstenaars, geliefden en auteurs aantrekt om op vakantie te gaan in Langebaan. Dit gebied wint aan populariteit bij de stedelijke vakantiegangers van Kaapstad en Johannesburg. Het heeft ook onlangs de aandacht van de archeologische wereld getrokken. De ontdekking in 1997 van gefossiliseerde vrouwenvoeten in Langebaan die teruggaan tot 117.000 jaar. Net buiten Langebaan ligt het West Coast Fossil Park waar mijnbouwactiviteiten een enorme fossielbed blootlegden. Meer dan 400 nieuwe soorten uitgestorven dieren, kikkers en vogels zijn geïdentificeerd. Khoi-stammen, waaronder de Hottentotten, Bushmen en de Strandlopers die nu bekend staan als de Khoisan, bewoonden het West Coast-gebied voordat de Europeanen in de 1600 arriveerden.
Aan het ene einde van de lagune ligt Saldanha. Deze enorme ijzerfabriek bedekt de omgeving met een fijne rode ijzerertsstof. Het verhaal gaat dat Saldanha zijn naam ontving door een fout, toen de Duitse cartograaf Juris van Spilbergen per ongeluk de baai als Agoada de Saldanha toeschreef aan de ontdekkingsreiziger Antonia de Saldanha. De ironie is dat Saldanha zelfs nooit de baai die zijn naam draagt heeft bezocht, maar eerder de Tafelbaai binnenvoer.
In de 1600s vochten de Franse en de Nederlandse schepen in de lagune. Hier werd een militaire post gevormd om boeren te stoppen met illegaal handelen met schepen die naar Tafelbaai gingen. In de 1700s waren de Nederlanders in conflict met de Britten. Tijdens de guano-rush van 1844 - de vogeleilanden zijn vol met guano - lagen meer dan 300 schepen voor anker in de lagune. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog nam het Confederale oorlogsschip, The Alabama, verfrissingen aan boord in de baai. In 1909 werd er een walvisstation opgericht bij Donkergat. Walvisvaarders eindigden in 1968 en Langebaan werd een vissersdorp, daarna een klein vakantieplaats dat tot leven kwam met watersporten en vissen. Het wordt vandaag de dag steeds internationaler bekend als een toeristisch hotspot.
Langebaan wordt een focus van toeristen in het bloeiseizoen (juli – september) wanneer de wilde bloemen bloeien. Tijdens de winter en het vroege voorjaar zou je ook een Zuidelijke Rechtshaal in de lagune kunnen zien.
Zonsondergangen aan de westwaartse kust zijn legendarisch en je zult veel dramatische momenten ervaren. We zijn er zeker van dat je keer op keer terug zult komen naar deze rustige, magnifiek mooie plek.
